PROPOZYCJA TEORETYCZNA

Jeśli bada się strukturę treści nauczania w aspekcie horyzontalnym (układzie poziomym), przedmiotem dociekań czyni się związki w obrębie materiału nauczania określonej dyscypliny wiedzy lub pomiędzy poszcze­gólnymi przedmiotami czy ich hasłami programowymi na danym pozio­mie kształcenia, w ramach określonej szkoły lub różnych ich typów. Jak zauważa K. Kruszewski: „W tym rozumieniu przedmioty nauczania (ich materiał) mogą być niezależne, skorelowane lub scalone.”Interesującą propozycją teoretyczną dla poszukiwań pierwszego typu jest opracowany przez H. Scheuerla – egzemplaryzm. Jego zdaniem, dy­namiczny rozwój wiedzy, przy nie zmieniających się możliwościach po­znawczych uczniów, wymaga wyspowego układu treści, tj. ogniskowania ich wokół zagadnień reprezentatywnych dla całego ich kompleksu. Tym sposobem uczeń miałby poznawać gruntownie, lecz w oderwaniu wybra­ne zagadnienia, unikając zbędnych szczegółów systematycznego naucza­nia, bez szkodliwego zubożenia kształtowanego obrazu poznawanej rze­czywistości.

Cześć, z tej strony Andżelika i witam Cię na stronie o nazwie technika! Czytając moje wpisy dowiesz się rzeczy, których nie uświadczysz na innych blogach. A przynajmniej mam taką nadzieję:) Zapraszam!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)